Bir Anzak’ın Kaleminden Çanakkale Cephesi!..

' KañqRèñ Dû$LëR ' · 09-04-2008, 01:22

Bir Anzak’ın kaleminden Çanakkale cephesi!..

Elian Cambell, hatıralarının bir yerinde ateşkes saatlerinden şöyle bahsetmektedir: “Ateşkes sırasında Türkler şehitlerini gömüyorlardı. Arkadaşlarımızdan birkaç kişi gönüllü olarak onlara yardım etmek istedi ve bu korkunç görevde dost ve düşman iş birliği yaptılar...”

Sığır eti ve bisküvi
Bu sırada yapılan konuşmalarda açlığını hissettiren bir Mehmetçiğe, bir Avustralyalı asker sığır eti ve bisküvi getirir.
Sonunda görev tamamlanmıştı. Her iki tarafın da askerleri siperlerine çekilmiş bekliyorlardı.
Birkaç hafta sonra Avustralyalı askerler Türk siperlerine karşı büyük bir saldırıya geçerler. Mücadelenin şiddetli bir anında Avustralyalı bir asker ağır şekilde yaralanarak Türk siperlerinin yakınına düşer. Yaralı asker acılı bir şekilde can çekişmeye başlar. Bundan sonrasını Cambell şöyle anlatıyor:

“Oracıkta şehit düştü”
“Mermi yağmurunun ortasında bir Türk, siperden fırlaxxx yaralı askerimizi sırtına aldı ve bizim hatlara doğru taşımaya başladı. Türk, sırtındaki Avustralyalı ile birlikte yaralanmadan siperlerimizin korkuluklarına ulaştı ve sırtındaki arkadaşımızı kıyıdan aşağıya yavaşça bıraktı... Sonra bu Türk kendi hatlarına doğru yöneldi. Fakat birçok yerinden yaralanıp yere düşmeden önce ancak üç ya da dört adım atabilmişti. Ve oracıkta şehit düştü.
Yaralı Avustralyalı, aç Türk’e sığır eti ve bisküvi getiren askerdir. Onu sırtında siperlerimize taşıyan Türk, onun kumanya verdiği askerdir.”

Catliam · 10-08-2008, 12:33

İşte türklerin yardım severliğini

gösteriyor

sunu için teşekkürler

dip_not83 · 10-08-2008, 13:24

bu gerçekten çok etkileyici insan okuduğunda ürperiyor savaşın o soğuk ve karanlık yüzünde bile bazı insani duyguların daha ağır basması nasıl bir duygu bunu hangimiz yaşadı yada yaşayacak....

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

09-04-2008, 01:22	#1 (permalink)
' KañqRèñ Dû$LëR '	Bir Anzak’ın Kaleminden Çanakkale Cephesi!.. Bir Anzak’ın kaleminden Çanakkale cephesi!.. Elian Cambell, hatıralarının bir yerinde ateşkes saatlerinden şöyle bahsetmektedir: “Ateşkes sırasında Türkler şehitlerini gömüyorlardı. Arkadaşlarımızdan birkaç kişi gönüllü olarak onlara yardım etmek istedi ve bu korkunç görevde dost ve düşman iş birliği yaptılar...” Sığır eti ve bisküvi Bu sırada yapılan konuşmalarda açlığını hissettiren bir Mehmetçiğe, bir Avustralyalı asker sığır eti ve bisküvi getirir. Sonunda görev tamamlanmıştı. Her iki tarafın da askerleri siperlerine çekilmiş bekliyorlardı. Birkaç hafta sonra Avustralyalı askerler Türk siperlerine karşı büyük bir saldırıya geçerler. Mücadelenin şiddetli bir anında Avustralyalı bir asker ağır şekilde yaralanarak Türk siperlerinin yakınına düşer. Yaralı asker acılı bir şekilde can çekişmeye başlar. Bundan sonrasını Cambell şöyle anlatıyor: “Oracıkta şehit düştü” “Mermi yağmurunun ortasında bir Türk, siperden fırlaxxx yaralı askerimizi sırtına aldı ve bizim hatlara doğru taşımaya başladı. Türk, sırtındaki Avustralyalı ile birlikte yaralanmadan siperlerimizin korkuluklarına ulaştı ve sırtındaki arkadaşımızı kıyıdan aşağıya yavaşça bıraktı... Sonra bu Türk kendi hatlarına doğru yöneldi. Fakat birçok yerinden yaralanıp yere düşmeden önce ancak üç ya da dört adım atabilmişti. Ve oracıkta şehit düştü. Yaralı Avustralyalı, aç Türk’e sığır eti ve bisküvi getiren askerdir. Onu sırtında siperlerimize taşıyan Türk, onun kumanya verdiği askerdir.” __________________ ' NukLéér ba$LıkLı KıZz '

10-08-2008, 12:33	#2 (permalink)
Catliam	İşte türklerin yardım severliğini gösteriyor sunu için teşekkürler

10-08-2008, 13:24	#3 (permalink)
dip_not83	bu gerçekten çok etkileyici insan okuduğunda ürperiyor savaşın o soğuk ve karanlık yüzünde bile bazı insani duyguların daha ağır basması nasıl bir duygu bunu hangimiz yaşadı yada yaşayacak....

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)