Göz Görür Gönul Sever, Dil unuttum der, Derde Ya Yürek…

**Asi_KIZ** · 01-06-2008, 01:00

Üyeler içindir. üye olun...

Sen ki; önce yüreğime cemre olup düşen,
sonra kara kışları getiren, sen ki yakamoz olup,
karanlık ıssız gecelerde sahillere ışık gönderen…

Doğaya nispet edercesine, sen ki nurdan bir ışık, sen ki gökten bir yıldırım… Düşten deli gönlüme.
Bu şehir, bu kaldırımlar seni hatırlatıyor hep…
Güller senin kokunu veriyor, kuşlar adına türkü yakmış, ismini söylüyor. Her adım başı sen varsın.
Meğer ne çok sevmişim seni…

Gök sana aşina, güller sana hayran, nehir ki sana susuz…
Bense sana sevdalı. Unuttum demek kolay.
Göz görür gönül sever, dil unuttum der, der de ya yürek…

Hayat bulduğum gözlerinde bir daha, bir daha ölmek için ara sıra oturduğum semte uğrar, gittiğin yerlerde ararım, kaldırım taşlarından, köşe başlarındaki lambalardan sorarım seni…
Bazen yalnızlığımı gizlemek için kalabalık arasına karışır, bazen senle beraber olmak için kuytu bir köşe, karanlık bir gece ararım.

Acıdır zaman…
Hazindir, hüzündür zaman…
Günlerim sayılı. Her geçen gün ecel anına biraz daha yaklaşmaktayım.
Ölüm zamanını bilmek, ölüm anını beklemek: Sensizliğe mahkûmluk.
Biliyor musun zaman ölümdür.

Ben ki her gün bir yaprak misali sararıp solmaktayım.
Dalından kopup rüzgârın akıbetiyle savrulmaktan korkmaktayım.
Biliyor musun bu sevdanın sonu:
ya bir ölü ya da bir deli.
Deymez mi gülüm?
İnan ki değer.
Hem sana hem de bu aşka…

ALıntı
__________________

Üyeler içindir. üye olun...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

01-06-2008, 01:00	#1 (permalink)
Asi_KIZ	Göz Görür Gönul Sever, Dil unuttum der, Derde Ya Yürek… Üyeler içindir. üye olun... Sen ki; önce yüreğime cemre olup düşen, sonra kara kışları getiren, sen ki yakamoz olup, karanlık ıssız gecelerde sahillere ışık gönderen… Doğaya nispet edercesine, sen ki nurdan bir ışık, sen ki gökten bir yıldırım… Düşten deli gönlüme. Bu şehir, bu kaldırımlar seni hatırlatıyor hep… Güller senin kokunu veriyor, kuşlar adına türkü yakmış, ismini söylüyor. Her adım başı sen varsın. Meğer ne çok sevmişim seni… Gök sana aşina, güller sana hayran, nehir ki sana susuz… Bense sana sevdalı. Unuttum demek kolay. Göz görür gönül sever, dil unuttum der, der de ya yürek… Hayat bulduğum gözlerinde bir daha, bir daha ölmek için ara sıra oturduğum semte uğrar, gittiğin yerlerde ararım, kaldırım taşlarından, köşe başlarındaki lambalardan sorarım seni… Bazen yalnızlığımı gizlemek için kalabalık arasına karışır, bazen senle beraber olmak için kuytu bir köşe, karanlık bir gece ararım. Acıdır zaman… Hazindir, hüzündür zaman… Günlerim sayılı. Her geçen gün ecel anına biraz daha yaklaşmaktayım. Ölüm zamanını bilmek, ölüm anını beklemek: Sensizliğe mahkûmluk. Biliyor musun zaman ölümdür. Ben ki her gün bir yaprak misali sararıp solmaktayım. Dalından kopup rüzgârın akıbetiyle savrulmaktan korkmaktayım. Biliyor musun bu sevdanın sonu: ya bir ölü ya da bir deli. Deymez mi gülüm? İnan ki değer. Hem sana hem de bu aşka… ALıntı __________________ Üyeler içindir. üye olun... __________________ Vazgeçmeler değildi beni üzen o bir çift gözdü anlamsızca bakan, yaralayan.. Yokluğun ayrılığını üzerime salan! Bir veda bile değildi samimi bir dilde ifade edilen yazık ne bitmeler gördü bu insanoğlu da Bir sana mı anlam veremedi..İnsan sevgisizliği nasıl seçerdi??? Bir tercih ise bu hayatın uzun yolları ben boş bırakıyorum bütün şıkları Konu Asi_KIZ tarafından (01-06-2008 Saat 01:54 ) değiştirilmiştir..

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)