des_tina_m

Manisalı 21 yaşındaki Gülce Edgü'nün, çocukluğundan beri hastalıklara karşı verdiği mücadele ve yaşama azmi görenleri hayran bıraktı.

9 yaşında karaciğeri değişen, evlendikten 5 ay sonra 18 yaşında kanserle tanışan Gülce, gördüğü yoğun kemoterapinin ardından bu hastalığı da yendi. Hekimlerin, ‘Çocuğun olmayabilir’ diye uyardığı Gülce Edgü, tüm bunlara rağmen bir kız bebek dünyaya getirdi. Minik kızı Necla Naz'yaşamı değişen genç anne, “Hastalıklarımı, kötü olan herşeyi unuttum, artık kızım benim dünyam, hayatım” dedi.
Manisalı Necla- Engin Dum çiftinin 4 kızından ikincisi olan Gülce, 9 yaşında sarılık nedeniyle tedavi görmeye başladı. Karaciğeri iflas eden ve hastane hastane şifa aranan Gülce'nin, ancak karaciğer nakliyle sağlığına kavuşabileceği ortaya çıktı. Ege Üniversitesi Hastanesi'ne sevk edilen Gülce, nakil programına alındı. Kadavradan bağış beklenen Gülce, 11 Nisan 1997 tarihinde EÜ Hastanesi Organ Nakli Merkezi'nde nakil olan ilk çocuk hasta olarak kayıtlara geçti. Yaşıtları gülüp oynarken, günlerini hastanede geçirmek zorunda kalan Gülce, başarıyla gerçekleştirilen nakil sonrasında ayağa kalktı. Vücuduna uyum gösteren ‘hayat armağanı’ karaciğeriyle yeni bir yaşama başlayan Gülce, hızla iyileşti. Tedavisi ayaktan yapılan, ilaçlarını kullanıp kontrollere gelen Gülce bu arada ilköğretim 3'üncü sınıfta hastalığı nedeniyle ara verdiği eğitimine, Halil Yurtsever İlköğretim Okulu'nda yeniden başladı.
Annesi, babası, ablası ve iki kız kardeşiyle mutlu bir yaşam süren Gülce 18 yaşına gelince bir kahvehanede çalışan Hüseyin Edgü (26) ile 10 Ağustos 2004'te evlendi. Ancak genç çiftin mutluluğu kısa sürdü. Henüz 5 aylık evliyken Gülce'nin koltuk altında beliren yumurta büyüklüğündeki şişlik endişeyle karşılandı. Nitekim Necla- Engin Dum çifti, azrailin sürekli peşinden koştuğu kızları Gülce'nin yeniden sağlığını kaybedeceği korkusunu yaşadı ve korktukları başlarına geldi. Yine Ege üniversitesi Hastanesi'nin yolu tutuldu, Dum çifti lenf bezi kanseri tanısıyla, karaciğer nakli öncesi yaşadıkları kabus dolu günlere döndü. Kemoterapi tedavisi başlayan Gülce'nin beline kadar uzun saçları döküldü. Anne- babası ve eşi Hüseyin Edgü Gülce'yi sevgiyle sarıp sarmaladı, hep iyileşeceğini söyledi. Ailesinin, eşinin hayata dört elle sarılması için destek verdiği Gülce bu ölümcül sınavı da başarıyla geçti.
ANNE OLDU
Kemoterapi tedavisinde hekimlerinin ‘çocuğun olmayabilir’ uyarısı yaptığı Gülce, tedavisi bittikten kısa bir süre sonra hamile kaldı. İki kez ölümün eşiğine gidip dönen Gülce, 13 Aralık 2007'de minik bebeği Necla Naz'ı dünyaya getirdi.
Hayata asılması için destek verdikleri kızlarının kanseri yenip üstüne üstlük bir de anne olmasının sevincini yaşayan Necla Dum yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Biz anne baba olarak o kadar büyük acılar üzüntüler yaşadık ki. Karaciğer nakli bir ilkti, bir şanstı. Biz doktorlarımıza güvendik, kızım yaşama döndü. Ondan sonra yıllarca hastaneye gidip geldik, tedavisi, kontrolleri sürdü. Hala kullanmak zorunda olduğu ilaçları var, böyle gidecek sanıyorduk. Evlendikten çok kısa bir süre sonra kansere yakalandı. Bu karaciğer naklinden de beterdi. Kızım çok küçük yaşta hastanelerle tanışmıştı, nakil günlerini unutmak isterken, bu kez daha büyük bir sorunla karşı karşıyaydık. öncelikle hastalığın adının söylenmesini yasakladık. Hiç kimse hastalığın adını ağzına almadı, hep Gülce'nin yanında olduk. Kemoterapi çok ağır geçti, beline uzanan saçları döküldü. O günleri ancak yaşayanlar bilebilir. Kelimelerle anlatılamayacak kadar zor günlerdi. Bebeği bizim için gerçekten bir armağan oldu. Şimdi çok mutluyuz.”
KIZINA ANNESİNİN ADINI VERDİ
Çocuk yaşında hastalığın, hastane günlerinin olgunlaştırdığı Gülce de, yaşadığı onca zoru, acıyı unutmak istediğini söyledi. Karaciğer naklini çok küçükken geçirdiği ve pekçok şeyi artık hatırlamadığını belirten Gülce şunları söyledi:
“Diğer hastalığımı da hatırlamak istemiyorum. Hepsi kötü anlar, anılar. Gelecekle ilgili hiç hayal kurmadım, kuramadım. Bugün bunları yaşayabileceğimi de hiç aklıma bile getirmemiştim. Aklımızda kalan güzel anlar ise iyileştiğimin söylendiği anlardı. Kemoterapiden sonra doktorlar çocuğumun olamayabileceğini söylemişlerdi. Artık geçmişi hiç hatırlamak istemiyorum. Unuttum, unutacağım. varsa yoksa kızım. Annem en kötü günümde, anımda hep yanımdaydı. Bir teşekkür ifadesi olarak annemin adını kızıma verdim

__________________